Wij zijn een perfecte aanvulling op elkaar, wij lopen als een geoliede machine. We zijn het eigenlijk standaard met elkaar eens. De zeldzame keren dat we het niet met elkaar eens zijn, spreken we hierover en leren we van elkaar. We vinden altijd die gulden middenweg.<\/p>\n\n\n\n
Als ik thuiskom van mijn werk, heeft hij het huis van boven tot beneden gepoetst en staat er een kopje koffie klaar en ruik ik versgebakken cake in de oven. Zelf ziet hij eruit alsof de koningin op bezoek komt. Vol energie verwelkomen hij en de kinderen me. De kinderen zijn overigens om door een ringetje te halen.<\/p>\n\n\n\n
Als hij thuis komt van zijn werk, staat zijn eten klaar. Ook heb ik de boodschappen voor komende week in huis en weet ik precies wat ik komende week voor hem ga koken. Ik heb de was gewassen en zodra hij de wasmand ziet, begint hij ijverig te vouwen. Ik ruim de stapeltjes was op in de kast. En we glimlachen naar elkaar.<\/p>\n\n\n\n
We bespreken de dag en vallen elkaar niet in de reden. Aandachtig luisteren we naar elkaar. De verzorging van de kinderen gaat als vanzelf. Na het avondeten begint hij de tafel af te ruimen terwijl ik de jongste in bad doe. Als ik daar klaar mee ben, ligt haar pyama al klaar en staat hij met een handdoek ons op te wachten.<\/p>\n\n\n\n
Weekenden brengen we door met klusjes in huis. Die lopen als gesmeerd. We maken \u00e9\u00e9n goed plan en wijken daar niet van af. In de avond vallen de kinderen op een geschikt tijdstip direct in slaap en zitten wij op de bank met drinken en een paar blokjes kaas. We besluiten zonder veel overleg een film te kijken, uiteraard kiezen we direct iets wat we beide leuk vinden, want ook daarin zijn we een goede match.<\/p>\n\n\n\n
Als we de nacht in gaan, zet ik het slaapkamerraam open en kruipen we samen onder \u00e9\u00e9n deken. \u201cHeerlijk zeg, een koud neusje en warme voeten\u201d, zeg ik en hij knikt.<\/p>\n\n\n\n
Nouja, misschien was dat laatste stuk een beetje geromantiseerd. En misschien dat stukje ervoor ook. Ok\u00e9 , ok\u00e9 ! Alles!<\/p>\n\n\n\n
We zijn een pruttelende koffiemachine, we trekken een plan, vergeten het plan, maken nieuwe plannen, worden afgeleid door elkaars creatieve brein waardoor plannen steeds groter worden en we vervolgens uitgeput op de bank liggen van plannen bedenken.<\/p>\n\n\n\n
We besluiten het morgen wel een keer te doen. En morgen herhaalt zich het hele tafereel. Als ik thuis kom van mijn werk, heeft mijn dochter haar speelgoed door de woonkamer uitgestalt en trap ik op stukjes lego. Door mijn gevloek en getier wordt hij uit zijn gedommel gewekt.<\/p>\n\n\n\n
Mijn dochter ruikt niet op haar frist en hij ziet eruit alsof hij drie dagen niet geslapen heeft (wat waarschijnlijk niet eens zo ver van de waarheid is). De koffie die ik wil zetten, is op.<\/p>\n\n\n\n
Als hij thuis komt moet ik nog beginnen met koken. Als ik de koelkast open maak, zie ik dat we vrij weinig in huis hebben. \u00c9\u00e9n van ons zal toch echt naar de winkel moeten. Hij vindt dat ik diegene ben, ik vindt dat hij diegene is. We zuchten en steunen en besluiten eten te bestellen. Als ik de snackbar wil bellen, besluit hij dat hij geen friet wilt. Als hij vervolgens de pizzeria wilt bellen, besluit ik dat ik geen pizza wil. Na anderhalf uur discussi\u00ebren wat we nu WEL willen, besluiten we een blik soep te openen en met wat brood erbij kan het prima door als maaltijd.<\/p>\n\n\n\n
Na het eten dragen we onze zoon op om de tafel op te ruimen en kijken we elkaar aan om vast te stellen wie het meest moe is. Ik vind dat ik dat ben, hij vindt dat hij dat is. Dus het word steen-papier-schaar.<\/p>\n\n\n\n
De verliezer moet nu dus onze dochter in bad doen, terwijl de ander zich op de bank laat vallen. Om vervolgens weer zuchtend op te staan omdat er uit de badkamer geroepen wordt dat er een pyama nodig is.<\/p>\n\n\n\n
Als de kinderen eindelijk in bed liggen, nadat we zes keer boven geweest zijn om de jongste in te stoppen, de beer terug in bed te leggen, het licht aan en uit te doen omdat ze dat zo grappig vind en mijn oudste voor de vierde keer te vertellen dat de t.v. uit moet en dat als hij zo doorgaat dat hij zijn telefoon mag inleveren, ploffen we uitgeput op de bank.<\/p>\n\n\n\n
Een van ons kaart voorzichtig aan dat hij trek heeft. Verdorie, nu kan de ander aan niks anders meer denken dan chips. Weer wordt het steen-papier-schaar, waarna de verliezende persoon begint te steigeren omdat de de winnende vast vals gespeeld heeft!<\/p>\n\n\n\n
Nadat de chips tussen ons in kraakt en we na anderhalf uur nog niet erover uit zijn wat we op tv gaan kijken, vraagt hij of ik alsjeblieft eens een half uurtje wil blijven zitten. Zodat we samen iets kunnen kijken op t.v., maar als ik eindelijk zit begint hij als een malle te snurken.<\/p>\n\n\n\n
We gaan maar naar bed. Ik maak het raam open en hij maakt het raam weer dicht. Ik maak het raam weer open en kruip onder de dekens. Net als ik lekker lig, hoor ik hem opstaan en het raam weer dicht doen. Ik gooi het op een akkoordje. Ok\u00e9, ik stem met deze situatie in, maar dan moet hij nu het bed uit om het licht uit te doen.<\/p>\n\n\n\n
Met een tevreden glimlach laat hij mij denken aan die irritante gadget die hij eerder besteld had en hij roept: \u201cOk\u00e9, google, lampen uit!\u201d Google doet niks. Hij roept iets harder: \u201cOk\u00e9, google,lampen uit!\u201d, maar nog steeds niks! Hij begint nu een beetje boos te worden op de google home en roept : \u201cOk\u00e9 , google!!! alle lampen uit!\u201d waarop de t.v. aan gaat.<\/p>\n\n\n\n
Ik dreig het raam alsnog open te zetten als hij niet heel snel het licht-probleem gaat oplossen. Hij staat op uit bed en doet het licht uit.<\/p>\n\n\n\n
Ik leg mijn voetjes tegen de zijne en hij zegt dat ik te warm ben. Ik zeg dat het komt omdat hij te koud is. Als een tortilla rolt hij zich op in zijn dekbed, terwijl ik alle dekens afgooi omdat het warm is.<\/p>\n\n\n\n
We liggen uitgeput in bed. Net voordat ik in slaap val, zie ik hem via een gaatje in de tortilla naar mij kijken. \u201cWelterusten lief, ik had het fijn met je vandaag\u201d. \u201cIk hou van jou\u201d, hoor ik voor ik in slaap val. En daar hebben we eindelijk iets waar we het mee eens zijn!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Wij zijn een perfecte aanvulling op elkaar, wij lopen als een geoliede machine. We zijn het eigenlijk standaard met elkaar eens. De zeldzame keren dat we het niet met elkaar eens zijn, spreken we hierover en leren we van elkaar. We vinden altijd die gulden middenweg. Als ik thuiskom van mijn werk, heeft hij het […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":662,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_feature_clip_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[62],"tags":[18,100,99,97,98],"class_list":["post-663","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-chaos-sidney","tag-adhd","tag-afstemming","tag-gezinsleven","tag-perfect-stel","tag-vermoeidheid"],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/ingridkooij.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/10\/8b0be15c-6261-4fdd-b839-1a5b6a0cc556.png","post_mailing_queue_ids":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ingridkooij.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/663","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/ingridkooij.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ingridkooij.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ingridkooij.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ingridkooij.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=663"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/ingridkooij.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/663\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ingridkooij.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/662"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ingridkooij.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=663"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ingridkooij.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=663"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ingridkooij.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=663"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}