Hi! Welkom op Ingrid Kooij schrijft!
Leuk dat je een kijkje komt nemen op mijn website! Deze website is een verlengstuk van mijn sociale kanalen en tevens een (groeiend) platform met tips, tricks en informatie over eetstoornissen, mentale gezondheid, ADHD en persoonlijke groei.
Daarnaast neem ik je mee op mijn reis naar een leven waar ik gelukkig van word. Een leven zonder eetstoornis, met ADHD, maar vooral vol met dromen, creativiteit en levenslust.
Ik ben dus Ingrid, maar dat kon je natuurlijk al raden. Ik ben dertig jaar oud, getrouwd met een leukerd en moeder van mijn lievelingszoon! Nu heb ik ook maar één kind, dus dan mag ik dat zeggen! Daarnaast werk ik met veel plezier in de gehandicaptenzorg en heb ik de eer om content te mogen schrijven voor een enorm leuk bedrijf!
Als je mij al volgt via mijn sociale kanalen, dan heb je mij al een beetje leren kennen. Omdat ik schrijf over dingen die ik zie, meemaak of voel. Met mijn account hoop ik mensen te inspireren, motiveren of aan het denken te zetten. Echter is het vooral ook mijn plekje, waar ik kan ventileren en mezelf kan uitten en vormgeven.
Een terugval
Eind 2018, begin 2019, ben ik teruggevallen in de eetstoornis anorexia nervosa. Dat gaat natuurlijk niet van de een op de andere dag. Ik zeg teruggevallen, omdat het niet de eerste keer was dat ik last kreeg van een eetstoornis.
Tijdens mijn puberteit is dit begonnen op relatief jonge leeftijd en heb ik hier meerdere behandelingen en therapieën voor gekregen. Toch heb ik dit probleem tussen mijn 19e en 29e behoorlijk goed kunnen managen, op soms wat lastigere periodes na.
Vorig jaar werd een periode van weken, ineens maanden en inmiddels zijn we alweer een hele tijd verder. Nu kan ik wel zeggen dat het inmiddels eigenlijk best goed gaat
De laatste maanden ben ik opgestaan, weer gevallen, opgestaan en weer gevallen. Ben ik diep gegaan, om nu dus eindelijk op de goede weg te zitten! Het is nog steeds een enorme strijd af en toe in mijn hoofd, maar ik kan écht zeggen dat het goed gaat. Dat ik tot nu toe elke dag de kracht weer vind om te blijven eten.
Openheid
Toen werd ik opener en het leven mooier…
Ik wil graag vertellen aan je, sinds wanneer het beter gaat met me. Het gaat beter met me sinds ik ben gaan delen. Met mensen die dichtbij staan, ook over andere thema’s dan eten, maar ik ben gaan delen. Ik ben gaan praten. Het gaat beter met me sinds ik mijn gedichten deel. Sinds ik opener aan het worden ben. Ik om hulp durfde te vragen aan mensen, bij wie ik dat anders niet zou doen.
Het is iets dat ik echt heb moeten leren, want open zijn over persoonlijke dingen en om hulp vragen is niet mijn sterkste kant. Toch heeft dat juist voor een kanteling gezorgd.
In plaats van mezelf klein te maken, mezelf en wie ik ben te verstoppen, wil ik nu steeds meer naar buiten treden. Om taboes te verbreken. Om anderen te inspireren. Om te laten zien dat je dertig+ kan zijn en toch last kan hebben van een eetstoornis. Om mensen te vertellen hoe het is om als volwassen vrouw te leven met ADHD én vooral dat je kan worstelen met psychische stoornissen en tóch als een volwaardig persoon kan functioneren. Ja, ik worstel én ja, ik ben een werkende moeder, vol met dromen, ambities en passies. Het kán naast elkaar bestaan. Ik bén namelijk niet mijn issues. Gelukkig maar, want ik ben veel leuker dan dat.
Lange weg
De weg die ik heb afgelegd is er een vol met hobbels (bergen, hele hoge bergen) geweest, diepe dalen. Overstromende rivieren en met vulkanen die uit zijn gebarsten. Echter sta ik steeds meer in mijn kracht en wil ik mijn kracht en kennis graag delen met diegenen die het nodig hebben!
Liefs, Ingrid.
